Slechte moeder

Emetofoob op de bankIk voel me een slechte moeder. Ik WEET dat ik het niet ben, maar ik voel me zo. Mooi kut. Terwijl ik dit typ lig ik op de bank onder een deken. Voor de derde keer deze week slaap ik hier terwijl vriend- en dochterlief samen in het grote bed liggen. Kijkend naar het rode lampje van de babyfoon voel ik de spanning in mijn armen. Gelukkig  hoor ik al een tijdje geen gehoest meer. Misschien dat ik dan ook zo mijn ogen kan sluiten…

Toen ik een paar nachten geleden net voor middernacht thuis kwam van bandrepetitie zag ik dat dochters bedje was afgehaald. Slik. Met lood in mijn schoenen schuifelde ik naar ons bed waar vriend en kruimeltje aan het slapen waren. ‘Ze heeft overgegeven,’ mompelde vriend slaperig. Maar hoe, waarom, hoeveel, en, en…?  Met al deze vragen en geklemde kaken pakte ik het logeerdekbed uit de kast en ging op de bank naar het plafond liggen staren.

Emetofobie: wetenschappelijke term voor braakfobie. Extreme en irrationele angst voor overgeven. Wereldwijd de 7e meest voorkomende fobie. Minstens 115.000 Nederlanders en Belgen lijden eraan. Sommige emetofoben voelen zich constant misselijk, vaak hebben ze ook maag- en darmproblemen.
(wikipedia.nl)

Zwanger worden
Als emetofoob dacht ik veel na over zwanger worden. Hoe moest dat met ochtendmisselijkheid? Ik heb me niet laten weerhouden, daarvoor was en is mijn kinderwens te sterk. ‘Dat zie ik dan wel,’ dacht ik. ‘Misschien kom ik er zelf wel overheen als ik elke dag over mijn nek ga,’ Verder dan dat dacht ik niet.  Inmiddels ben ik het me goed bewust: kinderen worden ziek. Ik wist het natuurlijk altijd al wel, maar stond er niet al te lang bij stil. En misschien maar goed ook want dan was ik er misschien niet eens aan begonnen…..

But i did. En nu heb ik een beebje die ziek kan worden. Die nu ook al heeft gespuugd.  Waar het precies door kwam weet ik nog steeds niet, maar dat is redelijk normaal. Wat echter niet normaal is dat ik er vervolgens dagen door van de leg ben. Alsof ik in een glazen kubus zit die steeds kleiner wordt. LET ME OUT. Ontsnappen wil ik, weg, weg van mijn hoofd. Op andere momenten wil ik juist in mijn eentje in mijn veilige huisje zitten…omdat dan niemand iets van mij verwacht en ik ook niemand teleur hoef te stellen. En dan gebeurt er tenminste niks.

Zere tong
Mijn tong doet zeer. Die spanning doet meer dan ik door heb. Volgens mijn lieve vriendin komt dat vooral ook omdat ik er niet bij was en zo allerlei beelden in mijn hoofd heb die wellicht enger zijn dan de werkelijkheid. Ik hoop zo dat ze gelijk heeft.
Hoe dan ook, er komt een keer dat ik er wel bij ben. Ik wil niet de moeder zijn die dan wegloopt of die dagen ervoor en erna stijf staat van de spanning, zoals nu. Ik MOET er voor haar zijn, dat wil ik. Tijd om opnieuw een stap te nemen in het levensproject ‘fobie’: therapie.

Ontkenning?
Maar hoe zorg ik in tussentijd ervoor dat zij niet mijn angst overneemt? Moet ik haar bij onraad aan mijn vriend geven en mij en mijn angst proberen voor haar te verstoppen? Laat ze zich überhaupt voor de gek houden? Het voelt in ieder geval niet ‘echt’ aan.  Meer als een grote ontkenning. En welk gevoel krijgt ze dan….dat papa er altijd is en dat mama soms ineens pleite is?

Maar door het te verbergen, of me in ieder geval dapperder voor te doen dan ik ben, zou de angst misschien ook iets kleiner worden. Hoewel ik me niet kan herinneren dat mijn angst kleiner was toen ik er nog niet over sprak, zit er wel wat in deze theorie. Delen van angst geeft opluchting maar ook een soort vrijbrief om dingen niet te hoeven. Want ik heb het immers uitgelegd….

Ik ben er nog niet uit. Ik moet in ieder geval het gevecht aan gaan, met beeb aan de zijlijn. Of ik er nu eerlijk over ben of niet, aan de bak moet ik. Morgen bellen.

3 Comment

  1. hilje wolfson says: Beantwoorden

    dapper Karin dat je durft op te schrijven en ook nog op een openbaar platform. je bent veel sterker dan je denkt!

    1. karinwangko says: Beantwoorden

      Lief Hilje! Gelukkig schijt ik niet in mn broek van álles haha :P. Alles goed met jou, Sam en de kinderen?

  2. hilje says: Beantwoorden

    ja gaat heel goed dank je! wat een lief meisje heb je. mijn dochter is nu 21 fat gaat zo hard!

Geef een reactie